Koncepcja neurorozwojowa narodziła się już w latach 40. i 50. XX wieku na gruncie angielskim oraz szwajcarskim. Zakłada prowadzenie diagnostyki i terapii w porozumieniu z zespołem specjalistów (lekarzem neurologii dziecięcej lub rehabilitacji, neurologopedą, psychologiem, fizjoterapeutą, terapeutą zajęciowym) oraz we współpracy z rodziną pacjenta. Neuro-Develpomantal Treatment jest koncepcją dynamiczną; stale modyfikowaną i weryfikowaną adekwatnie do najnowszej wiedzy neurobiologicznej, biomechanicznej, psychologicznej, fizjologicznej, a także neurologopedycznej. Terapia neurologopedyczna w koncepcji NDT nie polega na odtwarzaniu wzorców rozwoju prawidłowego, lecz na promowaniu (wspomaganiu) dzięki wykorzystaniu różnych technik – takich form aktywności ruchowej, oralnej i komunikacyjnej, które pozwolą pacjentowi na zbliżenie się do standardu neurofizjologicznego na miarę jego indywidualnie określonego, górnego pułapu możliwości rozwojowych.