Autorami metody Dyna-Lingua M.S. (dawna nazwa: psychostymulacyjna metoda kształtowania i rozwoju mowy oraz myślenia), są logopeda Małgorzata Młynarska i psycholog Tomasz Smereka. Psychostymulacja to kompleksowe działania, których celem jest aktywizacja naturalnych tendencji rozwojowych człowieka oraz tych mechanizmów psychicznych, od których zależy rozwój funkcji psychicznych. Metoda Dyna-Lingua M.S. stosowana jest wobec dzieci z różnymi zaburzeniami rozwoju mowy i funkcji poznawczych oraz wobec dorosłych afatyków. Głównym założeniem metody jest świadome i planowe wykorzystanie mechanizmów uczenia się, gdyż w przypadkach patologii rozwojowej nie można liczyć na naturalne dojrzewanie struktur poznawczych, spontaniczny rozwój funkcji językowych oraz intelektualnych. Podstawę programu terapeutycznego stanowi diagnoza operacyjna, która jest sformułowana w dwudziestu dwóch punktach. Jedenaście dotyczy wątku logopedycznego i są one włączone do ogólnej kategorii: mowa. Pozostałe dotyczą wątku psychologicznego i należą do kategorii: myślenie.

1. stan oddechu i głosu,
2. etap rozwoju mowy,
3. sposób przyswajania języka,
4. poziom rozumienia języka,
5. stopień opanowania reguł gramatycznych,
6. zakres słownictwa opanowanego przez dziecko,
7. sprawność narządów artykulacyjnych,
8. prozodia mowy,
9. spontaniczna aktywność słowna,
10. sposób przekazu informacji,
11. poziom opisu słownego; opowiadanie o zdarzeniach.

1. stan emocjonalny,
2. etap rozwoju myślenia,
3. relacje z przedmiotami i ludźmi, sprawność manualna,
4. poziom rozumienia zjawisk,
5. sposób planowania oraz zasady działania,
6. zakres pojęć opanowanych przez dziecko,
7. umiejętność rysowania i malowania,
8. ekspresja emocjonalna, poczucie rytmu i koordynacja ruchowa,
9. aktywność myślowa, podejście do problemów,
10. rozumienie relacji społecznych.

W zakres metody wchodzi szereg technik, procedur i zasad postępowania oraz określone strategie działania, które umożliwiają realizację poszczególnych zadań.

W wątku logopedycznym metody Dyna-Lingua M.S. podstawową rolę odgrywa spontaniczna aktywność słowna (SAS), która jest efektem motywacji do komunikowanie się z ludźmi, co jest istotne w pracy z dziećmi autystycznymi oraz z afatykami. Terapeuta zmierza do wzbudzenia SAS, a po uzyskaniu tego efektu stosuje odpowiednie procedury rozwijania mowy, przede wszystkim w jej aspekcie komunikacyjnym. Aspekt poznawczy mowy jest rozwijany głównie w wątku psychologicznym. Według zasad metody Dyna-lingua M.S. w pracy nad mową bierze się pod uwagę dwa jej aspekty, tzw. mowę impresyjną (rozumienie przekazu słownego) i mowę ekspresyjną (mówienie). W związku z tym u dzieci, które nie mówią, terapeuci rozwijają mowę impresyjną, czyli rozumienie przekazu słownego. W metodzie stosuje się szereg technik (wyprowadzonych z praktyki) wspierających mówienie:

W metodzie Dyna-Lingua M.S. myślenie traktowane jest jako umiejętność rozwiązywania problemów. Umiejętność ta ma dwa aspekty: specyficzny i uniwersalny. Aspekt specyficzny wiąże się z konkretnymi umiejętnościami oraz wiedzą na temat tego obszaru rzeczywistości, którego dotyczy problem. Z kolei aspekt uniwersalny rozwiązywania problemów dotyczy wykorzystania zdobytych umiejętności myślowych w rozwiązywaniu nowych problemów. Jak dowodzi praktyka terapeutyczna i dydaktyczna, w pierwszych kilku etapach rozwoju myślenia dominuje aspekt specyficzny, co jest konieczne dla stworzenia podstaw bardziej uniwersalnych programów myślenie. Podstawą myślenia jest zdolność dostrzegania problemu a następnie analizowania go, czyli formułowania subiektywnej diagnozy sytuacji problemowej. Z kolei powinny pojawić się pomysły rozwiązania problemu, które muszą być zestawione i porównane, zanim jeden z nich zostanie uznany za odpowiedni. Pomysł ten staje się podstawą planu, który kieruje działaniem. Uzyskane efekty powinny prowadzić do podtrzymywania planu, bądź do jego modyfikacji. Każda z wymienionych faz myślenia (rozwiązywania problemu) jest efektem uczenia się. Ważną umiejętnością, wśród uniwersalnych aspektów myślenia jest powstrzymywanie się od działania do czasu sformułowania planu. Chodzi więc o rozwój refleksji, czyli umiejętności hamowania tendencji do impulsywnego działania. W psychostymulacyjnej metodzie rozwijania wymienionych umiejętności (w obu aspektach) stosuje się technikę głośnego myślenia. W praktyce oznacza to planowe działanie, któremu towarzyszy głośny i zrozumiały dla odbiorcy komentarz. Terapeuta głośno myśli, dzięki czemu modeluje analogiczną czynność u dziecka. Jest to istotny moment łączący w jedną całość pracę nad rozwojem mowy i myślenia.

Metoda Dyna-Lingua M.S. realizowana jest w formie zajęć indywidualnych oraz grupowych (nie więcej niż dwadzieścia osób). W ćwiczeniach pomagają rodzice lub wolontariusze. Podstawową jednostką organizacyjną jest sesja terapeutyczna, która może trwać trzydzieści minut lub godzinę. Zajęcia grupowe obejmują: relaks psychostymulacyjny, ćwiczenia oddechowo - głosowe i energetyzujące, parateatralne i logorytmiczne.